به وبسایت پرتال جامع افق خوش آمدید

تبلیغات

مطالب این تارنما با استفاده از اسکریپت هوشمند خبرخوان افق گردآوری شده است . درصورت مشاهده محتوای نامربوط لینک مطلب را گزارش دهید .

تبلیغات






دوستی مردم با حیوانات

قدیم که بچه بودم، صحنه های وحشتناکی رو از دار زدن گربه در بالای درخت می دیدم! بچه ها یک جور گربه ها رو آزار میدادند و بزرگترها یک جور دیگه. انگار که هر کسی گربه ای میدید، میخواست با دمپایی یا چوب یا سنگ به جونش بیفته و بکُشَش! 

یا قدیم، خیلی بیشتر  سگ ها رو آزار میدادند و الکی کتک میزدند. به الاغ و شتر و چهارپایی که به وسیله ی اون کارهاشون رو انجام میدادند، خیلی ظلم می کردند. از طرفی شکار گنجشک و کبک و قرقاول و آهو و انواع حیوانات خیلی زیاد بود و باعث انقراض چند نوع حیوونِ خاص شد. 

اما حالا با گسترش اطلاع رسانی و فعالیت گروه های مدافع حقوق حیوانات و فضای مجازی، این آزار و اذیت ها - نه اینکه از بین رفته ولی - خیلی کمتر از گذشته شده و گاهی رفتار محبت آمیزی از کسایی می بینی که توقعش رو نداری.

امروز که از روضه ی وسط شهر میومدم، از کنار مغازه ی کارواش رد میشدم که دیدم یک مرد میانسالی با حالت صمیمانه با یک گربه ی زردی که اونجا بود صحبت می کرد و میگفت: بیا عزیزم، برو خودت بگرد و هرچی خواستی بخور! و جلوش یک ظرف از باقیمونده ی مرغ و استخون گذاشته بود.

حالا دیگه گربه ها، نسبت به ما انسان ها وحشت قبل رو ندارند. حتی طوری شده که با هر "پیش" کردنی، بیشتر سمتت میان و فکر می کنن مادرشون هستی! اگر همه ی ایرانی ها این رفتار رو نسبت به هر حیوون و گیاه و جانوری داشتند، الان شیرها و یوزپلنگ ها زنده بودند. الان اقلیم کشورما سرسبزتر و متنوع تر از حالا بود.

البته بعضی ها هم کلا سگ و گربه رو به انسان ها ترجیح میدن و شاید تنهایی باعث شده که توجه ماها به حیوانات بیشتر و بیشتر از قبل بشه! که این هم چندان جالب نیست.

..............

پ.ن: من خودم علاقه ی شدیدی به حیوانات- به خصوص پرندگان غیر پروازی - دارم. یکی از آرزوهام اینه که مزرعه ی شترمرغ یا یک باغی پر از طاووس و قرقاول و انواع پرندگان داشته باشم و در کنارش با حیوانات جنگلی هم رفیق باشم و بهشون آب و غذا بدم. عشق به حیوانات، در واقع عشق به روح خود آدمه.



منبع این نوشته
اشتراک گذاری مطلب
تمامی حقوق این وب سایت برای گروه آواساز محفوظ است